تبلیغات
معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات
معارف اسلامی و فرهنگ و ارتباطات

تاثیر تلویزیون بر تخیل و مکانیسم ذهن

دکتر طباطبائی به نقل از پرفسور سینگر می گوید:«این خطر وجود دارد که رفته رفته تماشا کردن محض اصل گردد و فهم و توجه از میان برود و سرانجام هیچ چیز برای یادگرفتن و یادآوری در ذهن کودک باقی نماند».

وی می افزاید:«تحقیقات من و همکارانم نشان می دهد، کودکانی که زیاد تلویزیون نگاه می کنند و اکثرا طرفدار فیلم های مهیج هستند، با مشکلات زیادی برای رشد و کمال زبان و کتابت خود مواجه اند. درک پیوند و ارتباط بین اشیا و حوادث و نیز فهم روابط علت و معلول در کودکانی که زیاد تلویزیون تماشا می کنند، با مشکل و کندی و گاه اختلال صورت می گیرد». ( طباطبائی،1384،ص73 )

سینگر می گوید:«هر آنچه بر روی صفحه و صحنه می گذرد از دید کودک شگفت انگیز است. زمان ها و مکان ها به سرعت جای هم را می گیرند. مهره ها و حروف و اشیا خاموش و روشن شده و رنگ عوض می کنند. گرچه این نکات ذهن کودک را میخکوب می کند، اما در عین حال مانع هضم و درک و فهم کودک می گردد». ( همان، ص72 )

ویلیامز نیز در سال 1986 نتایج پژوهش های خود را در این مورد منتشر کرد. وی به طور خلاصه عنوان می کند: کاهش قدرت دماغی، از بین رفتن تدریجی قدرت آموزش و فراگیری، در کنار کمرنگ شدن استعداد تخیل،اثرات کوتاه مدت و خشونت در رفتار و شخصیت، کاهش قدرت مطالعه و کم رغبتی به آن، کاهش قدرت خلاقه و اختلال در انعطاف پذیری و برخورد فعال در اجتماع، اثرات بلند مدت تلویزیون است.مضافا اختلالات در شرایط روحی و خانوادگی و روابط متقابل افراد.

همچنین نتایج پژوهش های بسیار در این زمینه می افزاید: کودکانی که دائما در حال تماشای تلویزیون هستند، دچار اختلالات روانی و در معرض انهدام یا حداقل اعوجاج شخصیتی هستند. از قدرت تمییز حسن و قبح عاجز بوده و عصبی و غیر متعادل و بی تمرکز و بی عاطفه و خرفت اند. لذا در مدرسه نیز موفق نبوده و فرار را بر قرار ترجیح می دهند. آنها محیط پیرامون خود را خطرناک و اجتماع را دشمن خود می دانند. همچنین از قدرت تخیل ضعیف و یا مختل شده ای برخوردارند و با این شرایط در آینده وارد اجتماع می شوند.

در کل تماشای زیاد تلویزیون، کودک را با خطرات زیر مواجه می کند:

·         اطلاعات ارزشمند و مفیدی از دنیای خارج به دست نمی آورد.

·         قدرت قرائت و متن خوانی او کاهش می یابد.

·         قدرت خیال پردازی در او کاهش یافته و حتی مختل می گردد.

·         جهان و زندگی را نامطلوب، هراسناک و کج مدار تلقی می کند.

·         آرامش و قرار را از دست می دهد.

·         روحیه ی عاطفی نامتعادل، پرخاشگر، خشن، عصبی و دستپاچه پیدا می کند.

·         قادر به تشخیص حسن و قبح در اعمال خود و دیگران نیست.

ایشان توصیه می کنند، برای جلوگیری از خطرات فوق، تنظیم برنامه و نظم و مقررات برای تماشای تلویزیون به طور صمیمانه، کاربردی و تاثیر گذار است. (همان، ص76-82)

 




طبقه بندی: دین،فرهنگ و ارتباطات،
برچسب ها: تلویزیون، تخیل و مکانیسم ذهن، دکتر صادق طباطبائی، تماشا کردن، تنظیم برنامه، اعوجاج شخصیتی، پرفسور سینگر، ویلیامز، درک و فهم، کمال زبان و کتابت، یادآوری، یادگرفتن،
ارسال در تاریخ چهارشنبه 7 مرداد 1388 توسط محمد علی شاکری
قالب وبلاگ